We ontmoeten elkaar ’s avonds laat op het station na een dag TEDxArnhem. Het gesprek is kort, maar maakt nieuwsgierig.

Een paar dagen later krijg ik een bericht op LinkedIn: ‘Hoi Linda, ik heb een vraag aan jou.. Gisteren na bijna 20 jaar weer bijna 3 uur zitten bijpraten met een oude coach van mij -Frans Ratelband (ik gebruik een van zijn uitspraken ook op mijn site). En die heeft een zaadje gepland bij mij…. “Samula ik zie jou interviewen, mooie gesprekken voeren met mensen en dit naar de wereld brengen… Kijk maar eens naar hoe Tim Ferris dat doet.” Vanmorgen eens even gekeken en er is een vonkje ontstaan – in mijn hele leven misschien een uur naar podcasts geluisterd… nog geen idee hoe je dat überhaupt maakt of doet en wat ik daar voor nog moet leren…. Maar in het kader van volg je nieuwsgierigheid, doen ipv nadenken/uitdenken/voorbereiden (en t dan toch niet doen ;-)) …. ik wil hier graag mee gaan experimenteren… en toen dacht ik aan jou en je aankomende boek….ik ben nieuwsgierig naar jou en naar je boek. Zou je door mij geïnterviewd willen worden voor een podcast, die ik dan ook (als het enigszins gelukt is) op mijn website ter inspiratie wil zetten (en die jij natuurlijk ook op jouw website kan zetten)…. Ik hoor het graag! Hartelijke groeten, Samula

En omdat ik zelf ook aan het experimenteren ben met podcasts, zeg ik direct ja.

Maar dan de ochtend van de opname… Ik heb een studio ter beschikking. Heb in november een paar dagen tekst ingesproken en denk dat ik me wel red. Maar dan begint het: stemmetjes in mijn hoofd. ‘Ik weet helemaal niet hoe het werkt. Samula denkt: die heeft een studio, dus dat gaat vast heel professioneel. En dan hebben we het straks opgenomen en dan kan ze er niets mee. Hoe maak ik er eigenlijk een document van? En ik kan helemaal niet bewerken.’

Koudwatervrees
Aangezien Samula en ik elkaar eigenlijk niet echt kennen, tasten we eerst wat af. Ze vertelt me dat ze eigenlijk heel moe is. Ik vraag haar of ze wel een podcast wil opnemen vandaag. Ze antwoordt bevestigend. Ook ik zit er niet lekker in en wil vandaag vooral door laten gaan, omdat het een schop onder mijn kont is. Ik heb vorige maand drie dagen in de studio doorgebracht en laat me nu weerhouden omdat ik de techniek niet volledig beheers. In januari krijg ik een korte cursus, maar daar heb ik vandaag nog niets aan. ‘Hmmm,’ zegt Samula, ‘het klinkt meer als moeten.’ En ja, zo voelt het ook voor mij. Maar we besluiten toch van start te gaan, omdat we allebei erg nieuwsgierig zijn én een paar weken geleden heel blij werden van het idee om deze podcast op te nemen.

In de studio gebeurt dat waar ik bang voor ben. De eerste test neemt wel op, maar we horen geen geluid. Ik kijk rustig naar het scherm. Vergelijk alle instellingen met eerdere opnames en pas hier en daar wat aan. Ik verbaas me over mezelf. Hoe ontspannen ik blijf. En dan ineens werkt alles. High five! Wauw dit geeft energie. Zelf oplossingen zoeken. Niet laten weerhouden door het stemmetje dat zegt dat ik dit helemaal niet kan, gevolgd door: ‘Wat zal Samula daarvan denken?’

Kwetsbaar én leuk
Achter de microfoon hebben we veel lol. Het is een mooi gesprek en we delen onze onzekerheid en kwetsbaarheid. Opeens gaat een telefoon: Beginnersfout! Telefoon niet uitgezet en aangezien ik niet kan monteren moet het er in één keer op. Ach, wat kan het schelen? Ook dit past in het verhaal: eerst leren, gewoon doen, uitproberen, fouten maken mag. We giechelen, ik zet mijn telefoon uit en we gaan verder. Wauw! Wat geeft dit veel energie. Nu weet ik het zeker: ik wil hier meer van. En dus ga ik in januari de studio weer in. Deze keer met gasten. De verhalen uit mijn boek die ik in november al opnam, zullen de basis vormen voor mijn podcast-serie aangevuld met persoonlijke verhalen en mooie gesprekken met mensen die mij inspireren.

Wat was het mooi, deze ochtend in de studio met Samula Mescher. Samen leren en ontdekken, plezier maken. Dankjewel!

Nieuwsgierig naar de podcast? Die luister je hier.