Opgeven voor je begonnen bent?

#1

Weerstand. Een reden om iets niet te doen.

Het hoort erbij. We hebben het allemaal wel eens. En toch praten we er niet over.

In mijn zoektocht naar Linda’s die vertellen over hun weerstanden, kreeg ik regelmatig de vraag of het anoniem mag. Ik heb daar over getwijfeld. Ik snap het wel. Het is spannend. Wat zullen mensen ervan zeggen? Maar ik wil de verhalen niet anoniem.

Ik wil juist laten zien dat kwetsbaarheid heel krachtig is. Dat het stoer is en moed vergt. Dat het tegelijkertijd heel gewoon is om weerstanden te hebben. Dat dat erbij hoort in het leven.

Smoesjes
Zelf deel ik sinds een paar jaar mijn eigen smoesjes (zo noem ik ze). Ik weet nog goed dat ik in 2011 voor het eerst voor een klein groepje mensen mijn verhaal vertelde. Doodeng vond ik het. Het ging over de keuzes in mijn leven. En ik voelde dat ik dat verhaal niet kon vertellen zonder over mijn burnouts te praten. Tegelijkertijd houd ik niet van gezeur. Wie zit er te wachten op een zielig verhaal? Het bijzondere is, dat het delen van kwetsbaarheden juist heel krachtig is. Dat ik veel fijne reacties krijg. Dat mensen zich zelf openstellen en dat ik veel herkenning voel en hoor.

Gaat het wel lukken?
En ook nu, bij dit project, zijn er weerstanden. Zitten mensen hier wel op te wachten? Willen er wel 365 Linda’s meedoen? Maar het verlangen overheerst. Het verlangen om juist te laten zien dat iedereen weleens een weerstand ervaart. Op vrijdag 17 maart deelde ik mijn oproep voor het eerst online. Nog weken werden er Linda’s getagt op Facebook en LinkedIn. Honderden. Echt! Nu, bij de lancering, heb ik twintig verhalen. Twintig moedige Linda’s. Maar.. het zijn er nog lang geen 365. Gaat dit wel lukken? Waarom wil ik dit eigenlijk zo graag? Gaat het lopen wanneer we gestart zijn?

Opgeven is geen optie
Als ik mijn twijfels deel, krijg ik het advies om elke week een verhaal te delen. Maar nee, dat wil ik niet. Dat voelt als opgeven. Nog voor ik begonnen ben. Ik begin gewoon. Met elke dag een verhaal. En dan zie ik verder. Dan kan ik altijd nog concluderen dat het niet gelukt is. Maar nu nog niet. Zo gaat het namelijk altijd met plannen. Je begint fanatiek. Mensen zijn enthousiast. Je bent zelf enthousiast. Dan komen de eerste teleurstellingen: het loopt niet zoals gehoopt. Een moment waarop het heel makkelijk is om op te geven.. Maar je wilt dit heel graag! En dus ga je door. En dus ga ik door.

Met twijfels. En met de overtuiging dat dit project ertoe doet. Dat het belangrijk is om deze verhalen te delen. Het geeft inzicht in weerstand. Inspiratie. Herkenning. Verwondering. En verbijstering. Alles kan. Alles mag. Want daar gaat het juist om.

Wees jezelf. Wees eerlijk en open. En kom in beweging.

Vanuit vertrouwen dat jouw wens, je verhaal, je idee, ertoe doet. Het mag er zijn. Jij mag er zijn. Ook wanneer je geen Linda heet ;-)

Linda Commandeur
auteur van het boek ‘Zo simpel is het dus wél. 15x weerstand overwinnen.’
initiatiefnemer 365 Linda’s over weerstand
katalysator in processen
foto: Tessa Wiegerinck Photography

Ook meedoen? Kijk hier voor uitleg en de meest gestelde vragen.