Afhankelijker dan ooit

#4

Het sudderde al een poosje. Dat ik wilde stoppen met mijn baan. Voor mij was het
slechts een kwestie van tijd.

Of durf.
Of gelegenheid.
Of zekerheid…

Hoe dan ook.

Die baan – waarvoor ik gestudeerd had, waarbij ik kon doorgroeien, waarmee ik enige aanzien had en ruim een halve ton per jaar verdiende – daar wilde ik dus mee stoppen. Want ik baalde er van! Sterker nog; ik had er hartzeer van. Ik ben leuk doorgegroeid maar ik kwam te ver af te staan van de dingen die er voor mij werkelijk toe doen. Mijn gezin en mijn passie. Ik wilde werk dat dichter bij mij stond, dichter bij de mens kwam en dichterbij huis was.

En dus koos ik voor mijn hart. En ik nam ontslag.

Maar kiezen voor je hart, is dat nou wel verstándig? Et voilá: mijn weerstand.

Hele gesprekken heb ik gehad; met mezelf. Want ik vond niet verstandig om zulke lange werkdagen te maken en zulke grote delen van mijn gezin te missen. Ik vond het niet verstandig om mijn steigerende lichaam zo te pushen. En ik vond het ook niet verstandig om maar dóór te gaan met iets wat je tegen staat. Want dat breekt een keer op.

Maar ik ben ook opgevoed met de overtuiging dat je onafhankelijk moet zijn. Dat je je eigen broek op kunt houden en voor jezelf kunt zorgen. En oh ironie: beginnen als zelfstandige, maakte me (financieel) afhankelijker dan ooit. Hoe eng is dat!! En niet te vergeten: hoe onverstandig!

Als ik die angst, die weerstand, even parkeer, zie ik wat het me nu al oplevert.
• Ik geniet enorm van mijn gezin. Er is geen haast meer. Er is rust. En liefde. En geluk.
• Het klinkt misschien wat zweverig, maar door overtollige ballast te verwijderen, is er ruimte voor inspiratie. Ik blijf maar schrijven!
• Mijn lichaam is meer in balans, en als ik een keer de bocht uit vlieg, herstel ik sneller.
• Ondertussen houd ik me bezig met “zaken” die er ècht toe doen. Ik mag spreken op uitvaarten en mensen trouwen. Dat is fantastisch.

En hiermee voel ik me rijker dan ooit. En nee, dat geldt niet voor mijn bankrekening. Maar ik heb er eerlijk gezegd nog geen boterham minder om gegeten. Spannend vond ik het wel. En het vliegt me nog steeds wel eens aan. Hoewel mijn moeder zweminstructeur is, heb ik nooit echt gehouden van een sprong in het diepe. Maar inmiddels weet ik ook: ik heb wel goed leren zwemmen. Ik vertrouw er op dat ik genoeg weet, kan en doe om mezelf ‘te redden’.

Misschien komt verstand toch met de jaren.

Linda Veerman-Joustra

Linda Veerman-Joustra
Schrijver, spreker, communicatie-adviseur. Beschikbaar.
Linda Veerman vindt de woorden die je zoekt

 

365 Linda’s over weerstand is een initiatief van Linda Commandeur, auteur van het boek ‘Zo simpel is het dus wél. 15x weerstand overwinnen.’

Ook meedoen? Kijk hier voor uitleg en de meest gestelde vragen.